Γιατί να μην έχουμε και στην Αττική Λέσχη και μοντελοδρόμιο;

Αναμφισβήτητα        είναι πολύ        θετικό        γεγονός, ότι        τον        τελευταίο        ενάμισυ        χρόνο        δημιουργήθηκαν        τόσα νέα        μοντελοδρόμια        γύρω από την        Αθήνα, όλα        χάρη στην        ιδιωτική        πρωτοβουλία.         Ίσως χωρίς        αυτά το χόμπυ        μας να είχε        κιόλας        σβήσει εδώ, αν        μάλιστα        είχαν        επιβεβαιωθεί        οι φόβοι για        το ξεπούλημα        της        Αναβύσσου        από την τότε  "αμαρτωλή"         Ε.Τ.Α.

Ωστόσο,         αυτό δεν        αναιρεί το        γεγονός, το         πραγματικά        παράδοξο        γεγονός, ότι η        Αθήνα είναι η        μοναδική        πόλη ΣΕ ΟΛΗ        ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (διερωτώμεθα        μάλιστα,          μήπως και σε        όλη την        Ευρώπη ή τον        κόσμο!) που ενώ        έχει τόσους        πολλούς        αερομοντελιστές,         τους        περισσότερους        από        οπουδήποτε        αλλού στην        χώρα μας, δεν        έχει ΟΥΤΕ μια        Λέσχη που να        έχει δικό της        μοντελοδρόμιο!

Εκτός        από παράδοξο,         το γεγονός        αυτό είναι        σίγουρα και        απογοητευτικό!          Η "παλαίμαχη"         Ένωση        Αερομοντελιστών        Αθηνών        ΟΥΔΕΠΟΤΕ        κατόρθωσε να        έχει το δικό        της        μοντελοδρόμιο         (ακόμα και την        περίοδο που        είχε 300 ενεργά        και        οικονομικώς        τακτοποιημένα        μέλη) και        πάντα "φιλοξενείτο"         για κάποιο        περιορισμένο        χρονικό        διάστημα, "πότε        από δω και        πότε από κεί",         χωρίς ποτέ να        έχει έναν        δικό της         μόνιμο και        σταθερό χώρο,         όπως οι άλλες        Λέσχες σε όλη        την Ελλάδα.

Αυτό        βέβαια δεν        σημαίνει  ότι και        αν ακόμα η ΕΑΑ είχε        το δικό της        μοντελοδρόμιο,         θα μπορούσε        να        εξυπηρετήσει        όλους τους        αερομοντελιστές        της Αττικής,         αλλά παρ όλα αυτά έχει τις        δικές της        ιστορικές        ευθύνες  γι        αυτή την  δυσμενή          κατάσταση        σήμερα.

Τι        φταίει        λοιπόν        τελικά και        δεν μπορούμε        να έχουμε        στην Αθήνα        μια         πραγματικά        ενεργό και        δραστήρια        Λέσχη με ΤΟ        ΔΙΚΟ ΤΗΣ        μοντελοδρόμιο,         με        επιδείξεις,         αγώνες,         ακδηλώσεις,         όπως γίνεται        σε όλη την        Ελλάδα, από        την Κομοτηνή,         μέχρι την        Καστοριά και        την Κρήτη;

Θα        παραθέσουμε        εδώ τα λόγια        του κ. Βαγγέλη        Ξένου,         Προέδρου της        Αεραθλητικής        Ένωσης        Μαγνησίας (ΑΕΜΑ)         από την        ανταπόκριση        του τον        προηγούμενο        μήνα, με την        ευκαιρία της        διεξαγωγής        των αγώνων        του        Διασυλλογικού        Κυπέλλου:

"...όταν        αγαπάς        πραγματικά        κάτι και        ασχολείσαι        σοβαρά και        οργανωμένα        μπορείς να        πετύχεις        σημαντικά        πράγματα σε        βραχύ χρόνο,         παρά τις        όποιες        αντίξοες        συνθήκες!"

Πιστεύουμε        ότι τα λόγια        του κ. Β. Ξένου        ταιριάζουν        ακριβώς και        στην δική μας        περίπτωση,         αλλά ...αρνητικά,         δηλαδή        δείχνουν        τους λόγους        για τους        οποίους ΔΕΝ        έχουμε        πετύχει εδώ        στην Αττική κάτι        σημαντικό!

Το        πρώτο είναι        ότι -καθώς        φαίνεται- δεν        αγαπάμε        πραγματικά        τον        αερομοντελισμό!         Αγαπώ το        χόμπυ μου δεν        σημαίνει ότι        πετάω με        μανία το        αεροπλανάκι        μου        απομονωμένος        σε ένα χωράφι        ή σε μια γωνιά        κάποιου        μοντελοδρομίου,          αντίθετα, σημαίνει ότι        ασχολούμαι        με τα κοινά,         δουλεύω,         προσφέρω        ανιδιοτελώς,         κοπιάζω ή- για        να        αντιγράψουμε        πάλι κάποια        από τα  λόγια        του κ. Ξένου:

"...με πολλές ώρες        δουλειάς αποτέλεσε στυλοβάτη της        επιτυχίας", "...και        τι δεν έκανε γι’ αυτούς τους αγώνες.         Από τα μπετά που ρίχτηκαν        και        το υπόστεγο, μέχρι και την έπαρση της        σημαίας στους αγώνες. Και από κουβάλημα,         άλλο τίποτα",        "...με πολύ μεράκι, σε ένα υπόγειο, μαθαίνει        στα μικρά παιδιά τις βασικές αρχές της        αεροδυναμικής και της πτήσης"

Αυτό        σημαίνει "αγαπώ        το χόμπυ μου"! 

Και        αυτό είναι το 1ο        συστατικό        στοιχείο. Το 2ο        είναι , όπως        λέει και ο κ.         Ξένος "        ...ασχολείσαι        σοβαρά και        οργανωμένα"         και αυτό        αφορά αυτούς        που        ασχολούνται (ή        θα έπρεπε να        ασχολούνται)         με το        οργανωμένο        κομμάτι του        αερομοντελισμού        στην πόλη μας        και ο καθένας        ας κάνει εδώ        τις        συγκρίσεις        του με το τι        συμβαίνει        στις άλλες        πόλεις και ας        βγάλει τα        συμπεράσματα        του.

Το        καλοκαίρι ο        αερομοντελισμός         "πέφτει"         στην Ελλάδα (αντίθετα        απ ότι        συμβαίνει        στις άλλες        χώρες του        Βορρά) αφού οι        περισσότεροι        από εμάς        προτιμάμε        την θάλασσα,         τα μπάνια τις        εκδρομές -και        πολύ καλά        κάνουμε!          Αυτό το        διάστημα της        απραξίας και        της        αποξένωσης        από το χόμπυ        μας όμως, ας  κάνουμε        μια        περισυλλογή,          ας        προσπαθήσουμε        να δούμε τα        πράγματα        λίγο "απ έξω" ,         πιο        αντικειμενικά        και ας δούμε        τι θα        μπορούσαμε να κάνουμε -με        μεγαλύτερη        όρεξη- όταν        τον        Σεπτέμβρη,         Οκτώβρη        επιστρέψουμε        με το καλό στο        χόμπυ μας.

Ας        αναλάβει ο        καθένας τις        ευθύνες του.         Και ας        αναρωτηθούμε        πραγματικά,         μήπως        επιτέλους        έφτασε η ώρα        να κάνουμε το        επόμενο βήμα        και να        οργανωθούμε        και εμείς        αποτελεσματικά,         όπως οι φίλοι        μας στην        Επαρχία,         προχωρώντας          στη        δημιουργία        νέων,         δραστήριων        αερομοντελιστικών        συλλόγων και        στην Αθήνα.

Γ. Κ.

Διάφορα άρθρα

Αγώνες

Το πρόγραμμα των Πανελληνίων Αγώνων Αερομοντελισμού 2005 (ΕΛΑΟ)

 

Απρίλιος                      

09           - 10                      

Πανελλήνιοι          Αγώνες Ανεμοπτέρων - Κριτήριο                     

Κάτι φαίνεται να κινείται στο χώρο του αερομοντελισμού!

Αν      αναλογισθεί      κανείς που      βρισκόμασταν      ακριβώς ένα      χρόνο πριν,       τότε θα πρέπει      να ομολογήσει      ότι στο      διάστημα που      πέρασε έγιναν      μερικά πολύ      σημαντικά      βήματα: